Czytamy - polecamy!

2021-01-05

Prezentujemy kolejne książki warte przeczytania. Dziś poznamy dowiemy się więcej na temat takich książek jak: „Dobry wilk. Tragedia w szwedzkim zoo„ - Lars Berge, "Opowieść rozbitka" - Gabriel García Márquez, „Aspergerka, czyli życie na obcej planecie‘’, "Moja krótka historia" - Stephen Hawking, „Miłość w Auschwitz”  - Paci Francesca, „Martwy sad”- Mieczysław Gorzka. Mamy nadzieję, że zachęcimy Państwa do odwiedzania biblioteki i wypożyczania powyższych książek. 

„Dobry wilk. Tragedia w szwedzkim zoo„ - Lars Berge

Jest to tragiczna historia, która wydarzyła się naprawdę. W czerwcu 2012r. w największym skandynawskim ogrodzie zoologicznym Kolmarden wataha wilków zagryzła swoją opiekunkę, która pracowała z nimi od lat. Lars Berge autor książki  przez kilka lat zbierał różne informacje dotyczące tego wypadku. Poznawał wszystkie okoliczności tego zdarzenia, rozmawiał z wieloma ludźmi, a przede wszystkim obserwował przebieg procesu. Zgłębiał wiedzę o zwyczajach i naturze tych dzikich zwierząt. Zwracał uwagę na relacje wilków z człowiekiem. W swojej książce nie tylko opisuje ten tragiczny wypadek, ale także przedstawia historię innych wypadków w ogrodach zoologicznych z udziałem wilków. Czy zawiodły procedury bezpieczeństwa?, a może zawinił człowiek?. Można się zastanowić czy tej tragedii można było uniknąć?. Bardzo rzetelnie i w ciekawy sposób napisany reportaż, który czyta się jak zagadkę kryminalną. Zmusza do refleksji nad ludzką pewność, że my ludzie mamy nad wszystkim kontrolę łącznie ze światem zwierząt. W tym wypadku ta pewność zakończyła się śmiercią opiekunki wilków. Z książki wyłania nam się obraz, że wilki  na zawsze pozostaną wierne swojej naturze, która stworzyła ich drapieżnymi i bezwzględnymi. Nie zmieniają się i nie dopasowują do okoliczności, by przypodobać się otoczeniu. Niełatwo je oswoić. Zamiast tego pozostają sobą. Książkę polecam szczególnie tym, którzy interesują się tematem wilków.

Opowieść rozbitka - Gabriel García Márquez

Ile jest w stanie znieść człowiek w warunkach ekstremalnych?. Czy człowiek jest w stanie poradzić sobie z żywiołem jakim jest woda?. O tym jest książka pt. „ Opowieść rozbitka” Gabriela Garcii Marqueza. Książka zaliczana jest do literackiego reportażu. Stanowi zapis prawdziwych, osobistych przeżyć głównego bohatera Luisa Alejandra Valesco, młodego marynarza, który wraz z innymi kolegami wypadł za burtę kolumbijskiego okrętu wojennego „Caldas”. Jako jedyny przeżył katastrofę dryfując na tratwie przez dziesięć dni i nocy bez jedzenia i wody, ale za to w towarzystwie rekinów. I od tej pory zaczyna się walka o życie. Książka jest historią o męskiej samotności. Pokazuje do czego naprawdę jest zdolny człowiek w sytuacji wielkiego głodu, strachu i zmęczenia. Chociaż fabuła obfituje w zdarzenia i emocje, jak choćby otaczające stado rekinów czy schwytanie i zjedzenie surowej ryby, chociaż występują w książce elementy dynamiki otaczającego świata to podążamy przez ten morski pejzaż powoli bez pośpiechu. Książka zmusza do refleksji nad dotychczasowym życiem. Tym co mnie najbardziej ujęło był fakt, że po każdym momencie załamania bohater podnosił się i walczył dalej z przeciwnościami losu. Historia jest niezwykła i warta poznania. Od pierwszych stron książka trzyma w napięciu. Opowiada o niezwykłym heroizmie i walce nie tylko z przyrodą, której nie udaje się ujarzmić, ale też z samym sobą. Gdyby nie to, że wydarzyła się naprawdę, trudno byłoby uwierzyć, że człowiek potrafi wykazać się taką determinacją i chęcią przeżycia płynąc samotnie po burzliwym morzu. Książka jest niezwykłym świadectwem woli życia. Świetna lektura dla miłośników przygód.   Polecam tym, którzy ciekawi są wewnętrznych przeżyć ludzi wystawionych na sytuacje ekstremalne. Co dokładnie się działo?, jak wyglądał powrót do życia, tego dowiecie się po przeczytaniu książki.

Książka pt. „ Aspergerka, czyli życie na obcej planecie‘’

Jednym z najważniejszych problemów współczesnego świata staje się wzrost i nasilenie zjawiska chorób i zaburzeń zarówno u dzieci jak i dorosłych.Wśród chorób cywilizacyjnych niewątpliwie znajduje się zespół Aspergera i zaburzenia ze spektrum autyzmu. Należy pamiętać, że autyzm to nie choroba. Nie jest zaraźliwa i nie musimy jej się bać. Jak wygląda życie z zespołem Aspergera?. Czy osoby zmagające się z nim są w stanie nawiązywać relacje z innymi ludźmi?

„Na pustyni jest się trochę samotnym. Równie samotnym jest się wśród ludzi”- pisał Antoine de Saint Exupery w „Małym księciu”. Cytat ten zdaje się doskonale opisywać świat osób cierpiących na Zespół Aspergera.                                                                                                                      

Książka pt. „ Aspergerka, czyli życie na obcej planecie‘’ Karoliny Dec to pierwsza bardzo osobista autobiografia, na jaką trafiłam. Sięgając po tę książkę, chciałam się dowiedzieć, jak wygląda codzienne życie dorosłej osoby z zespołem Aspergera. Już sam tytuł zdradza czytelnikom, że jest ona napisana przez osobę w spektrum autyzmu. Bohaterka zwraca uwagę na temat diagnozy, a konkretnie jak naprawdę ciężko uzyskać ją w Polsce będąc kobietą. Autorka sama nie została jednoznacznie zdiagnozowana, mimo, że podchodziła do badań kilka razy. Ma negatywne doświadczenia z procesem diagnozowania i pod koniec książki mówi o zastępczej formie, podpowiadając sposoby samodzielnego pogłębiania wiedzy na ten temat. Szczerze opowiada o swoim trudnym dzieciństwie; pochodziła z tzw. patologicznej rodziny, gdzie nie zaznała poczucia bezpieczeństwa i ciepła ze strony dorosłych. Wyłania się smutny obraz małego dziecka przesiąknięty szarością, bólem i powszechnym niezrozumieniem. Niewiele radości pojawia się w opisie książki, jedynie autorka mówi o radości z podróżowania pociągami, które nazwała „łagodnymi smokami”. Karolina Dec bohaterka książki wprowadza czytelników do swojego wewnętrznego świata. Pisze o tym, jak odbierała rzeczywistość w dzieciństwie, a jak to wygląda teraz w jej dorosłym życiu. Wychowywała się w czasach, gdzie była niska świadomość istnienia różnych zaburzeń. Zwięźle i ciekawie w poszczególnych rozdziałach dzieli się swoimi doświadczeniami. Udziela konkretnych wskazówek i porad dotyczących wielu obszarów życia: wizyt lekarskich, podróżowania, spotkań towarzyskich. Kolejnym ważnym aspektem, jaki porusza jest wykluczenie społeczne przez swoją chorobę i gorsze traktowanie dzieci z patologicznych rodzin. Bohaterka pisze o tym, jak osoby dotknięte autyzmem często były prześladowane i otoczone murem niezrozumienia lub nawet agresji ze strony otoczenia. Trudność autorce sprawia spontaniczne wyrażanie swoich myśli, potrzeb i uczuć w kontaktach z drugą osobą. Większość z nas uczy się przez naśladowanie, obserwując innych ludzi. Przychodzi nam to w sposób naturalny, bez większego wysiłku, czego nie możemy powiedzieć o ludziach z autyzmem. Wiąże się to z ponoszeniem dużych kosztów emocjonalnych.

Podsumowując, książka skierowana jest do kobiet i dziewczyn z zespołem Aspergera, zdiagnozowanym lub bez diagnozy. W książce zabrakło mi jasnej sytuacji, gdzie bohaterka na samym początku swojej książki zaznaczyłaby, że odnajduje w sobie cechy charakterystyczne dla osób z zespołem Aspergera, dopiero dowiadujemy się o tym pod koniec książki. Niemożliwe jest jednak rozpoznanie samemu u siebie zespołu Aspergera. Taką opinię mogą wydać tylko specjaliści w tej dziedzinie. Czytając książkę należy jednak pamiętać, że wskazówki i porady są przedstawione przez osobę, która nie ma jasno postawionej diagnozy. Mimo tego polecam tę książkę dla tych, którzy mają w rodzinie osoby z zespołem Aspergera, a także każdemu, kto interesuję się tym zagadnieniem.

„Moja krótka historia” - Stephen Hawking

„Moja krótka historia” to autobiografia znanego i cenionego na całym świecie brytyjskiego astrofizyka Stephena Hawkinga od młodości zmagającego się z nieuleczalną chorobą, jaką jest stwardnienie zanikowe boczne (ALS). Książka napisana przez samego autora przy pomocy specjalnego programu komputerowego, gdzie napisanie trzech słów zajęło mu  minutę. Z biografii możemy dowiedzieć się o jego dzieciństwie, wczesnej młodości, odkryciach naukowych, podróżach i spotkaniach z czołowymi naukowcami świata. Możemy również przeczytać  o nieznanych faktach z życia autora, a także obejrzeć  wcześniej nie publikowane prywatne zdjęcia. Poza nieprzeciętną inteligencją obdarzony był niezwykłą siłą ducha, dzięki której osiągnął w swoim życiu bardzo wiele. Nie można odmówić autorowi poczucia humoru, będąc osobą tak głęboko niepełnosprawną. Jak sam mówił o sobie: „Taki jestem zwyczajny naukowiec, robię to co kocham i cieszę się z tego”. I to najbardziej podobało mi się. Człowiek, który jest tak doświadczony przez los nawet na moment nie poddał się. Przez całe życie był aktywny zawodowo. Wielu ludzi użala się nad sobą z powodu błahych problemów. Stephen Hawking mimo, że był całkowicie sparaliżowany osiągnął w swoim życiu wszystko. Zyskał sławę i autorytet na całym świecie, napisał wiele niezwykłych książek. Ciekawie napisana z dużym poczuciem humoru. Gorąco polecam.

„Martwy sad”- Mieczysław Gorzka

Książka „Martwy sad” to pierwsza część cyklu „Cienie przeszłości autora Mieczysława Gorzki. Jest to debiut pisarza.

Mieczysław Gorzka z wykształcenia jest ekonomistą ,właścicielem firmy księgowej. Interesuje się fizyką kwantową, astronomią, kosmologią. Jego pasją jest pisanie. Mieszka we Wrocławiu, gdzie rozgrywa się część wydarzeń z powieści.

  Kryminał rozpoczyna się od brutalnego morderstwa kobiety, której ciało znajduje mąż. Do rozwikłania zbrodni, która miała miejsce we Wrocławiu zostaje wezwany komisarz Marcin Zakrzewski. Podczas pogoni za domniemanym mordercą słyszy słowa: „Widziałem, jak diabeł chodzi tam na palcach. Te same słowa Zakrzewski słyszał trzydzieści lat temu od brata, który zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach.

  Komisarz Zakrzewski postanawia wrócić do sprawy sprzed lat. Okazuje się, że sprawa zaginięcia brata bliźniaka wiąże się z zaginięciami młodych chłopców, które miały miejsce w ostatnim czasie we Wrocławiu jak i w przeszłości w okolicach Szczepanowa. Czy to możliwe, że ten sam morderca z rodzinnej miejscowości nadal zabija? Jakie tajemnice kryje mroczny sad przy kościele?

  Książkę czyta się bardzo szybko, znajdziemy tu dużo szczegółowych i ciekawych opisów. Powieść od początku do końca wzbudza ciekawość i lęk. Autor buduje niesamowity mroczny klimat. Jest to bardzo wciągająca lektura, do końca trzyma w napięciu.

Warto sięgnąć po książkę Mieczysława Gorzki, jest to jeden z najlepszych kryminałów jakie czytałam. Autor zapowiada, że to nie jest jego ostatni kryminał z komisarzem Zakrzewskim.

„Miłość w Auschwitz”  - Paci Francesca

Miłość, która, zrodziła się w Auschwitz? Ona żydówka, on więzień polityczny. Legendarna ucieczka przeszła do historii, mimo że finał okazał się tragiczny. Historia prawdziwa, gdyby wyszła spod pióra zwykłego pisarza, na pewno krytykowano by go za zbyt wybujałą wyobraźnię.

Ta książka jest inna niż wszystkie. O życiu głównej  bohaterki Mali Zimetbaum i Edwarda Galińskiego. To zebrane wspomnienia  osób, które znały Malę i Edka. Upamiętnia ich wiele osób, aby je wymienić. Współwięźniarki nazywają ją aniołem stróżem i kobietą ratującą życie. Powstały o niej eseje i wiersze. Włoska dziennikarka podjęła się niezwykle trudnego tematu. W książce nie znajdziecie tkliwych opisów miłosnych. Czytając tę książkę, poruszamy się w naszych własnych przemyśleniach i wyobrażeniach. Bardziej podobałaby mi się szata graficzna książki, gdyby były na niej prawdziwe twarze bohaterów. Ponieważ historia to ludzie. Podobało mi się stwierdzenie, które podsumowało działania Mali „nie zmieniają biegu historii, ale zmieniają życie ludzi”. Tak zapamiętali ja wszyscy w swoich wspomnieniach. Po przeczytaniu nachodzą człowieka refleksje, czy ta wielka miłość tak naprawdę nie zgubiła tej dwójki. Czy warto było kochać, podjąć takie ryzyko? Na długo zapamiętam Tę książkę . Historia jest niebywała  i poruszająca o dwojgu niezwykłych ludziach. "Miłość w Auschwitz" jest jej pierwszą książką przetłumaczoną na język polski. Szczerze zachęcam.

Francesca Paci (1971) - włoska dziennikarka, korespondentka dziennika "La Stampa" z Jerozolimy i Londynu. Za pracę dziennikarską uhonorowano ją wieloma nagrodami; w 2008 roku prezydent Włoch odznaczył ją za zaangażowanie w rozumienie różnych kultur i tradycji etniczno-religijnych.

 

Opublikowane przez: Administrator